เว็บไซต์ให้บริการข้อมูลและฐานข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์สำหรับการวางแผนพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และติดตามตรวจสอบสถานการณ์ในลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ให้แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สถาบันการศึกษา และผู้สนใจทั่วไป
Download!แผนที่สำเร็จรูป Last Update!

Category: ปัญหาในพื้นที่ลุ่มน้ำฯ

ค่าตะกอนในทะเลสาบสงขลา

ชนิดของตะกอนที่สะสมตัวในทะเลสาบสงขลา ประกอบด้วยตะกอน 3ชั้น ได้แก่ ตะกอนชั้นล่างสุดเป็นตะกอนเดิมที่เกิดจากการพัดพาของน้ำที่เกิดจากการพัฒนาภาคพื้นทวีปในช่วงที่ระดับน้ำทะเลถดถอยลง และมีการเชื่อมต่อกับแผ่นดินซุนด้าเป็นบริเวณกว้างขวาง โดยจะพบตะกอนที่เป็นกรวด ทรายหยาบ ที่แสดงการสะสมตัวของร่องน้ำโบราณ (Paleo-channel) ซึ่งอาจจะกล่าวได้ว่าการสะสมตัวของตะกอนชั้นล่างสุดนี้จะสะสมตัวตามความลาดชันของพื้นที่หรือตามความลาดเอียงของตะกอนน้ำพารูปพัด (Alluvial fan substrate) และการที่มีทางน้ำพัฒนาการอยู่มากมายทำให้ภายหลังจากการที่มีตะกอนมาปิดทับจะทำให้ทางน้ำเหล่านั้นถูกฝังกลบไป ตะกอนชั้นกลางเป็นตะกอนที่เกิดจากการสะสมตัวโดยกระบวนการทำงานของทะเลเป็นส่วนมาก หมายถึง เป็นตะกอนที่สะสมตัวในช่วงการรุกเข้ามาของน้ำทะเลในช่วงหลังยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย (Post Glacial Marine Transgression: PGMT) โดยตะกอนจะผสมระหว่างตะกอนดินโคลนทะเล และตะกอนทราย หาดอาจจะแสดงแนวชั้นตะกอนที่มีการแลกเปลี่ยนไอออนออกซิเจน (Oxidation) เป็นชั้นที่น่าจะเป็นชั้นบ่งชี้ในการเทียบเทียงตะกอนได้เป็นอย่างดี
Read More

คดีการบุกรุกป่าไม้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ

จากรายงานสถิติคดีเกี่ยวกับการป่าไม้ ปี พ.ศ.2552 สำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดสงขลา และรายงานผลการตรวจปราบปรามการกระทำผิดกฎหมายว่าด้วยการป่าไม้ ปีงบประมาณ 2552 สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ ที่ 12 (นครศรีธรรมราช) พบว่า พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาถูกบุกรุกดังรายละเอียดในตาราง คลิกเพื่อดูภาพขนาดใหญ่  ดาวน์โหลดชั้นข้อมูล   Data-dictionary 
Read More

แหล่งก่อมลพิษจากฟาร์มสุกร

แหล่งก่อมลพิษในพื้นที่ทะเลสาบสงขลา ที่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพน้ำทะเลสาบสงขลา แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ แหล่งมลพิษที่มีจุดกำเนิดที่แน่นอน (Point Source) และแหล่งมลพิษที่มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน (Non Point Source) 1. แหล่งมลพิษที่มีจุดกำเนิดที่แน่นอน (Point Source) ประกอบด้วย ชุมชน โรงงานอุตสาหกรรม ฟาร์มสุกร และพื้นที่เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ              มลพิษจากชุมชน ประกอบด้วยน้ำทิ้งที่เกิดจากกิจกรรมต่างๆ ที่มีสารอินทร์
Read More

ช่วงชั้นอัตราการสะสมตัวของตะกอนในทะเลสาบสงขลา

ชนิดของตะกอนที่สะสมตัวในทะเลสาบสงขลา ประกอบด้วยตะกอน 3ชั้น ได้แก่ ตะกอนชั้นล่างสุดเป็นตะกอนเดิมที่เกิดจากการพัดพาของน้ำที่เกิดจากการพัฒนาภาคพื้นทวีปในช่วงที่ระดับน้ำทะเลถดถอยลง และมีการเชื่อมต่อกับแผ่นดินซุนด้าเป็นบริเวณกว้างขวาง โดยจะพบตะกอนที่เป็นกรวด ทรายหยาบ ที่แสดงการสะสมตัวของร่องน้ำโบราณ (Paleo-channel) ซึ่งอาจจะกล่าวได้ว่าการสะสมตัวของตะกอนชั้นล่างสุดนี้จะสะสมตัวตามความลาดชันของพื้นที่หรือตามความลาดเอียงของตะกอนน้ำพารูปพัด (Alluvial fan substrate) และการที่มีทางน้ำพัฒนาการอยู่มากมายทำให้ภายหลังจากการที่มีตะกอนมาปิดทับจะทำให้ทางน้ำเหล่านั้นถูกฝังกลบไป ตะกอนชั้นกลางเป็นตะกอนที่เกิดจากการสะสมตัวโดยกระบวนการทำงานของทะเลเป็นส่วนมาก หมายถึง เป็นตะกอนที่สะสมตัวในช่วงการรุกเข้ามาของน้ำทะเลในช่วงหลังยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย (Post Glacial Marine Transgression: PGMT) โดยตะกอนจะผสมระหว่างตะกอนดินโคลนทะเล และตะกอนทราย หาดอาจจะแสดงแนวชั้นตะกอนที่มีการแลกเปลี่ยนไอออนออกซิเจน (Oxidation) เป็นชั้นที่น่าจะเป็นชั้นบ่งชี้ในการเทียบเทียงตะกอนได้เป็นอย่างดี
Read More

พื้นที่ป่าที่เหลืออยู่ปี 2552

ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ยังมีพื้นที่ผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ประกอบด้วย ป่าดิบชื้น ป่าชายเลน และป่าบึง ป่าพรุ จากการแปลวิเคราะห์ข้อมูลดาวเทียม THEOS และข้อมูลดาวเทียม LANDSAT-5 TM ปี พ.ศ.2552 (สถานวิจัยภูมิศาสตร์ฯ, 2553) พบว่ามีพื้นที่ป่าประมาณ 1,077.25 ตารางกิโลเมตร หรือ 673,281.25 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 12.53 ของพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา 1. ป่าดิบชื้นพบบริเวณพื้นที่ที่เป็นภูเขาสูงทางทิศตะวันตกและทิศใต้ของพื้นที่ลุ่มน้ำในเขตอำเภอป่าพะยอม อำเภอศรีบรรพต อำเภอศรีนครินทร์ อำเภอกงหรา
Read More

ค่าความสกปรกในลุ่มน้ำย่อย

สำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 16 สงขลา ได้แบ่งความสกปรกในพื้นที่ลุ่มน้ำย่อย ของพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ดังนี้           1. ปริมาณความสกปรกน้อยกว่า 1,500 กิโลกรัมบีโอดีต่อวัน มี 7 ลุ่มน้ำย่อย คือ ลุ่มน้ำย่อยคลองป่าพะยอม ลุ่มน้ำย่อยคลองท่าแนะ ลุ่มน้ำย่อยคลองนาท่อม (คลองลำปำ) ลุ่มน้ำย่อยคลองท่าเชียด ลุ่มน้ำย่อยคลองป่าบอน ลุ่มน้ำย่อยคลองพรุพ้อ และลุ่มน้ำย่อยคลองรัตภูมิ    
Read More

การใช้ดินที่ไม่เหมาะสมกับคุณภาพลุ่มน้ำ

ชั้นคุณภาพลุ่มน้ำ เป็นการแบ่งเขตพื้นที่ลุ่มน้ำโดยมุ่งเน้นที่คุณสมบัติของพื้นที่ต่อการชะล้างพังทลายของดิน และความเปราะบางทางสิ่งแวดล้อมเป็นหลักในการกำหนดขอบเขตพื้นที่ที่มีดินและสิ่งแวดล้อมเปราะบางง่ายต่อการชะล้างพังทลาย จะต้องเก็บรักษาไว้เป็นแหล่งต้นน้ำ ลำธาร ส่วนพื้นที่ใดมีความคงทนต่อการพังทลายของดินก็สามารถนำไปใช้ในกิจกรรมต่างๆ ได้ พื้นที่ลุ่มน้ำชั้น 1 และชั้น 2 เป็นพื้นที่สูงอยู่ตอนบานของลุ่มน้ำ มีสภาพพื้นที่เป็นภูเขาสูงชัน มีคุณสมบัติที่อาจมีผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินได้ง่ายและรุนแรงจึงควรรักษาไว้เป็นพื้นที่ต้นน้ำลำธาร จากการวิเคราะห์ข้อมูลการใช้ที่ดินที่ไม่เหมาะสมกับชั้นคุณภาพลุ่มน้ำในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา (สถานวิจัยสารสนเทศภูมิศาสตร์ฯ, 2553) โดยวีการซ้อนทับข้อมูลในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Overlay) พื้นที่ลุ่มน้ำชั้น 1 และชั้น 2 ร่วมกับข้อมูลการใช้ที่ดิน ปี พ.ศ.2552 พบว่า ร้อยละ
Read More

พื้นที่ที่โอกาสเกิดน้ำท่วม

ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาเป็นที่ราบลุ่มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกภาคใต้ของประเทศไทย ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดผ่านทะเลจีนใต้และอ่าวไทย ซึ่งรับเอาไอน้ำเข้ามาทำให้มีฝนตกชุกและมีปริมาณน้ำฝนค่อนข้างสูงในช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม หากเกิดฝนตกหนักติดต่อกันปริมาณฝนที่ตกตั้งแต่ 90.1 มิลลิเมตรขึ้นไป ภายใน 24 ชั่วโมงหรือ ปริมาณฝนที่ตกตั้งแต่ 50.1 มิลลิเมตร ขึ้นไปภายใน 1 ชั่วโมง (กรมอุตุนิยมวิทยา, 2537) มักเกิดน้ำป่าไหลหลากจากต้นน้ำลงมามาก ทำให้ลำน้ำสายหลักไม่สามารถระบายน้ำได้ทันประกอบกับการมีสิ่งกีดขวางจากเส้นทางคมนาคม และอาคารบ้านเรือน ปริมาณน้ำจึงเอ่อล้นท่วมพื้นที่เกษตรกรรม เรือกสวนไร่นา และชุมชนที่อยู่อาศัย จากการแปลวิเคราะห์ข้อมูลดาวเทียม THEOS และดาวเทียม LANDSAT-5
Read More

พื้นที่ที่เกิดการชะล้างพังทลายของดิน

การชะล้างพังทลายของดินบริเวณลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา เกิดจากการใช้ที่ดินเพื่อกิจกรรมต่างๆ ในบริเวณพื้นที่ต้นน้ำที่มีความลาดชันสูง โดยขาดมาตรการการอนุรักษ์ดินและน้ำที่เหมาะสม เช่น การเกษตร การทำเหมืองแร่ ฯลฯ พื้นที่เหล่านี้มักจะพบอยู่โดยทั่วไปบริเวณเทือกเขาบรรทัดและภูเขาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่ลุ่มน้ำ การใช้ที่ดินรูปแบบดังกล่าวส่งผลกระทบต่อระบบทรัพยากรธรรมชาติ และสภาพแวดล้อมของพื้นที่ลุ่มน้ำอย่างชัดเจน เช่น การสูญเสียหน้าดินที่มีธาตุอาหารและอินทรียวัตถุ ทำให้ดินเสื่อมโทรมลง ไม่สามารถทำการเกษตรได้อย่างมีประสิทธิภาพในระยะยาว นอกจากนี้ตะกอนของดินที่ถูกชะล้างจะถูกพัดพาไปทับถมตามลำธาร แม่น้ำ ลำคลอง ทำให้เกิดการตื้นเขิน ไม่สามารถเก็บกักน้ำไว้เพื่อใช้ประโยชน์ได้ รวมทั้งส่งผลต่อการตื้นเขินของทะเลสาบสงขลาซึ่งเป็นปัญหาอยู่ในปัจจุบัน การวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อกำหนดพื้นที่ที่เกิดการชะล้างพังทลายของดินบริเวณลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ได้ใช้เทคนิคการซ้อนทับแผนที่ (Overlay) ของระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ร่วมกับสมการการสูญเสียดินสากล (Universal Soil Loss
Read More

ดินที่มีปัญหาทางด้านการเกษตร

ดินที่มีปัญหาทางด้านการเกษตรหมายถึง ดินที่มีสมบัติทางกายภาพและเคมีไม่เหมาะสมหรือเหมาะสมน้อยสำหรับการเพาะปลูก ทำให้พืชไม่สามารถเจริญเติบโตและให้ผลผลิตตามปกติได้ ส่วนใหญ่เป็นดินที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ได้แก่ ดินเค็ม ดินเปรี้ยวจัด ดินทรายจัด ดินอินทรีย์ ดินปนกรวด และดินตื้น นอกจากนี้ยังรวมถึงพื้นที่ที่มีความลาดชันสูง ซึ่งถ้ามีการใช้ประโยชน์ด้านการเกษตรแล้ว จะทำให้เกิดผลกระทบต่อระบบนิเวศและสภาพแวดล้อมอย่างรุนแรง หากว่าจะใช้ดินเหล่านี้ในการปลูกพืชแล้ว จำเป็นต้องมีการจัดการเพื่อแก้ไขสภาพของดินให้เหมาะสมก่อนการปลูกพืชตามวิธีการปกติเสียก่อน ดินที่มีปัญหาทางด้านการเกษตร ที่พบบริเวณลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลาส่วนใหญ่ประกอบด้วย ดินเปรี้ยวจัดหรือดินกรด ดินอินทรีย์ ดินเค็มชายทะเล ดินทราย ดินตื้น พื้นที่ที่มีความลาดชัน   ดินเปรี้ยวจัดหรือดินกรด หมายถึง ดินที่มีสภาพความเป็นกรดสูงมาก
Read More